Aktualności

Drodzy uczniowie-misjonarze, Siostry i Bracia!

Przypowieść o winnicy z wprowadzenia Liturgii Słowa w najszerszym znaczeniu jest obrazem historii świata. Bóg z dostępem bezprzewodowym posyła do nas swoich przekaźników, przez głosili jego miłosierdzie i transmitowane nas do nawrócenia.

Jeden z tych wielkich proroków, których Bóg nam posłał, przez nas obudzić, był św. Jana Pawła II. Jego życie i słowa istniejące nas do tego, by odnawiać Kościół i świat oraz być uczniami-misjonarzami. Hasło XXVI Dnia Papieskiego, które występuje już za tydzień, w całej Polsce i środowiskach polonijnych. To ważne, ucz-misjonarz, pochodzi z nauczania papieża Franciszka, ale korzeniami sięga głęboko korzeni św. Jana Pawła II o powołaniu i świeckich w Kościele i świecie ( Christifideles laici ). A podczas pierwszej pielgrzymki do Ojczyzny Papież Polak mówił wprost: Musicie zarzut o sobie w odniesieniu do dzieci Chrystusa. Chrystus pierwotny ma uczniów, wszyscy jesteśmy Jego uczniami (por. Częstochowa, 6 czerwca 1979 r.). Czy tak o sobie myślimy?

I. Uczeń rodzi się z miłości

Wszystko w naszym życiu duchowym zaczyna się od osobistego doświadczenia, że ​​Bóg jest miłością. Nasza droga do rozpoczęcia w dniu Chrztu Świętego, ale przecież nie jest tylko jednorazowym obrzędem z przeszłości. Bóg nie pokochał każdego z nas tylko raz i kiedyś. On aktywnie i aktywnie, funkcja od tego, jak bardzo funkcja działa w naszym życiu. Czy o tym zawsze wiecznie? Czy ta łaska chrztu ma realne konsekwencje w naszej poniedziałkowej drodze do pracy, w relacjach z rodziną, w naszym czasie?

Chrystus patrzył na Was z miłością! Spójrz z miłością na każdego człowieka – pisarz do młodych św. Jan Paweł II – Gdy wszystko przemawia za tym, aby zwątpić w sobie oraz w sensie własnego życia, w przypadku spojrzenia na Chrystusa, stosowania miłości, która w Nim pojawia się potężniejsza od zdarzenia zła i wyniszczenia – ta pozwala na zastosowanie (św. Jan Paweł II, List Parati semper ). Tego istotnego Chrystusowego zasięgu doświadczamy w załącznikach, szczególnie w Eucharystii, na modlitwie, w Słowie Bożym i we wspólnocie obejmujących w Kościele. Nie można zapomnieć także o katechezie, poprzez poznanie coraz szczegółowej tajemnicy Chrystusa. Bycie uczniem to jednocześnie relacja, która jest uzależniona od niej, aby żyć w zjednoczeniu z Chrystusem. Miłość Boga jest siłą, która jest dzieckiem wykonującym misjonarz, a misjonarz nie może nie zapewniać o tym, czego doświadcza.

II. Misjonarze codziennego życia

Prawdziwy uczeń nie uciekający od prawdy o sobie. Odkrywamy więc siebie – mówił św. Jan Paweł II – człowiek właściwy z jego właściwościami, talentami, mądrymi pragnieniami, ideałami – ale możemy odkryć nasze wady, złe przystosowanie, egoizm, pychę, zmysłowość. Czujemy się dobrze, że o ile pierwsze rysy naszego człowieczeństwa są przesyłane na, aby je wyeliminować i pokonać – drugie podejście, zwalczać, leczyć. Jak? Przez codzienne, zwykłe rzeczy: krótkie, wieczorne sterowanie sumienia, dobre zdanie, rekolekcje, inteligentne kierownictwo duchowe. Wielka wielka przemiana tego świata zawsze, bez wyjątku, zaczyna się od przemiany nas samych.

Najskuteczniejsze nazwy ewangelizacji jest zwykłym świadectwem. Św. Jan Paweł II w sposób przypominał, że współczesny człowiek i faktom, a nie ufa teoriom. Człowiek współczesny bardziej wierzący świadkom, aniżeli nauczycielom – pisarz papież-Polak w Redemptoris Missio – (…) pierwsza forma świadectwa jest samo życie misjonarza, rodzina chrześcijańskiej i kościelnej wspólnoty, która uwidacznia nowy sposób postępowania (RM, 42).

Żyjemy w świecie ludzi wpatrzonych w smartfony, tablety i ekrany. Oni natychmiast wyczują fałsz. Oni dostępni w nas prawdziwych chrześcijanach z krwi i kości. Z podziwem, a może nawet z zazdrością, kierujemy się na ludzi, którzy podczas festiwali, koncertów, w przestrzeni internetowej, poprzez książkę dotyczącą historiimi nazewnictwa i działań w ich życiu. Czasami jednak ważne jest świadectwo naszego codziennego życia. Możliwość bycia pierwszą Ewangelią, którą przeczytają nasi sąsiedzi, przyjaciele i dzieci. Nasze misją mogą być odwaga znaku krzyża w pociągu, zdolność do postu w środowisku, w której takie gesty mogą wystąpić ośmieszane i ostatecznie, że nasza rodzina zapewnia bezpieczeństwo bezinteresownej miłości.

III. Świat niezbędny

Ewangelizacja nie jest pobierana tylko dla księży i ​​sióstr zakonnych. Na moc chrztu jako uczniowie Chrystusa wszyscy jesteśmy misjonarzami. Bycie uczniem-misjonarzem nie musi dzisiaj grać nawet przekraczania granic swojej Ojczyzny. Jesteście powołaniem do pracy misyjnej na terenach, które rozprzestrzenia się w odległych krajach, ale może znajdować się wszędzie, także i tam, gdzie żyje na co dzień – napisał do młodzieży św. Jana Pawła II. – Nie lękajcie się przeciwdziałać Chrystusowi temu, kto Go jeszcze nie zna. Oczywiście należy to czynić z należącego do wolności sumienia każdego człowieka, ale trzeba to czynić (por. Orędzie na VII Światowe Dni Młodzieży 1992 r.). Papież przekonywał młodych, że pomoc komuś w odkryciu Jezusa na akt miłości bliźniego, jaki możemy mu podarować.

Świeccy katolicy, według świętego Jana Pawła II, mają szczególne znaczenie żywieniowe w miejscach często niedostępnych dla osób duchownych (por. ChL 32-44). Są nimi m.in.: troska o godność i życie człowieka we wszystkich ujawnieniach jego rozwoju, wolność religijna, rodzina, wolontariat i dzieło miłosierdzia, zaangażowanie w działania i rejestratory społeczno-gospodarcze oraz kultura. Dzisiaj nowym kontynentem misyjnym stał się także Internet, media społecznościowe oraz niesamowite wyzwania, jakie niosą ze sobą tzw. „sztuczna inteligencja”. Jednakże, że istnieje ktoś, uznany za najmądrzej opisany Biblię i opowiada o wierze, nie nakarmi ludzkiej duszy i nigdy nie znanego człowieka, który z głębi serca o Chrystusie.

Jesteśmy świadkami wielu inicjatyw, których świeccy wraz z duchownymi brzmią posługę głosów Słowa Bożego. Jeśli jednak spojrzymy na świat nauki, polityki, ekonomii i kultury, to nie jest to kwestia przenikniętych wartości chrześcijańskich. Utopią myślenie, że da się stworzyć idealny system gospodarczo-polityczny. Nie znaczy to jednak, że jako chrześcijanie nie mamy w przestrzenie, które wchodzą i przemieniają się w duchu Ewangelii. Bardzo potrzebne jest dziś zaangażowanie świeckich, którzy z kompetencją i odwagą będą promować chrześcijańską wersję człowieka, rodzinę, pracę i funkcje podstawowe. istoty-misjonarze muszą upominać się o respektowanie godności człowieka pracy, uderzanie o uczciwość, prawdę, pokój, solidarność, miłosierdzie, troszczyć się o miłość Ojczyzny i dobro wspólne. W zastosowaniu, zastosowanie ma miejsce poprzez wykorzystanie oraz działalność, której użycie jest wyznaczone wartości chrześcijańskie.

IV. „Żywy pomnik” św. Jana Pawła II

Zadanie wychowania uczniów-misjonarzy stawia sobie także Fundacja „Dzieło Nowego Tysiąclecia”, połączenie rozwoju talentów z formacją duchową. Dostęp do finansowego źródła – wspomnienie o wyprowadzeniu z okolic Otwocka Zuzanna – opublikowanie w liceum oprogramowania laptop, na które przygotowywaliśmy się do matury z informatyki, a także opłacić dodatkowe zajęcia z angielskiego i francuskiego. Ze względu na finansowanie wydatków z wyczynowego stosowania lekkich atletyki. Fundacja dostarczana jest z podstawami wiarygodności, wsparcia formacyjnego i dostępu do wyjątkowych osób duchownych, które przez te lata pomagają mi w drodze do przeniesienia. Obecnie studiuję w Filadelfii i narzędzia naukowe, zastosowano metody nauczania maszynowego do tworzenia narzędzi wspierających naukę mowy u dzieci z autyzmem. Moim zdaniem jest to stanowisko rodziny na wzór świętych Zelii i Louisa Martinów .

W przyszłą niedzielę, podczas kwesty przy kościołach i miejscach publicznych, moglibyśmy korzystać z wbudowanego od 26 lat „żywego pomnika” św. Jana Pawła II. Niech nasze uczestnictwo będzie świadectwem, że chcemy być rzeczywiście uczniami-misjonarzami.

Na czas owocnego wystąpienia XXVI Dnia Papieskiego, który obejmuje wszystkie informacje pasterskie.

Podpisał pasterze Kościoła katolickiego w Polsce obecni na 405. Zebraniu Plenarnym Konferencji Episkopatu Polski.